«Μακρινό όνειρο οι εξορύξεις υδρογονανθράκων για την Ελλάδα».

196

  

«Αυτές είναι οι αλήθειες που πρέπει να τις πούμε για να μην ονειρεύονται οι Έλληνες ότι σε μερικά χρόνια θα πλουτίσουν», επεσήμανε ο Ιωάννης Μπασιάς επικεφαλής της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων

Στη Ελλάδα σήμερα γίνεται ερευνητική εργασία και όχι εξορύξεις, εκτός από τον Πρίνο στην Καβάλα, ο οποίος παράγει το 1% των αναγκών της χώρας καθημερινά. «Αυτό σημαίνει ότι εάν θέλουμε πραγματικά να λέμε ότι θα μπούμε στις χώρες που  έχουν παραγωγή,  θα πρέπει να ανακαλύψουμε κοιτάσματα τα οποία σε επίπεδο εκμεταλλευσιμότητας είναι 500 εκατομμύρια βαρέλια ή 3 τρις κυβικά πόδια και όχι λιγότερο», ανέφερε χθες ο επικεφαλής της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) κ. Ιωάννης Μπασιάς, μιλώντας στην ημερίδα «Οι υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο», που διοργάνωσε το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και το Ινστιτούτο Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Μάλιστα, όπως επεσήμανε ο ίδιος, «αυτές είναι οι αλήθειες που πρέπει να τις πούμε για να μην ονειρεύονται οι Έλληνες ότι σε μερικά χρόνια θα πλουτίσουν». Η παραγωγή στη χώρα, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα έρθει μετά από επτά με οκτώ χρόνια. Ωστόσο, τόνισε ότι υπάρχουν περιοχές όπως δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης, αλλά και νότια της Κρήτης ή στο Νότιο Ιόνιο, όπου η πιθανότητα να βρεθούν  μεγάλα κοιτάσματα, ιδιαίτερα φυσικού αερίου, είναι μεγάλες και για αυτό έχουν εμφανιστεί μεγάλες διεθνείς εταιρείες.

Σύμφωνα με τον κ. Μπασιά, αξίζει τον κόπο να προχωρήσει η έρευνα των υδρογονανθράκων. «Είμαστε σε περίοδο έρευνας μετά από πέντε χρόνια θα μιλήσουμε για σημαντικές γεωτρήσεις και πιθανότατα  εκμεταλλεύσιμες παραγωγές, εξορύξεις», υποστήριξε.

Γιατί υπάρχει όμως σήμερα τόσο μεγάλο ενδιαφέρον από ξένες εταιρείες για τις παραχωρήσεις στην Ελλάδα; Σύμφωνα με τον επικεφαλής της ΕΔΕΥ, οι λόγοι είναι τεχνικοί και οικονομικοί. Καταρχάς, έγιναν πολλές ανακαλύψεις τον τελευταίο καιρό στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου (Λεβιάθαν στο Ισραήλ ή Ζορ στην Αίγυπτο), οι οποίες άρχισαν να δίνουν την αίσθηση στη διεθνή βιομηχανία, ότι ίσως αυτή η περιοχή θα μπορούσε να γίνει μία GAS Province, δηλαδή μία σημαντική περιφέρεια αερίου. Επίσης, σύμφωνα με τον κ. Μπασιά, πλέον η τεχνολογία για γεωτρήσεις σε μεγάλα βάθη, τα οποία ξεπερνούν τα 3.000 μέτρα, προχωρά πολύ γρήγορα,τα κράματα των μετάλλων βελτιώνονται διότι το βάρος των σωληνώσεων είναι τεράστιο, όπως και η κατανόηση των μεγάλων πιέσεων σε αυτά τα βάθη.

Τράτσα Μάχη

tovima.gr